Przesłanie

Jeśli zdrowie psychiczne jest fundamentalnym dobrem osobistym człowieka, a ochrona praw osób z zaburzeniami psychicznymi należy do obowiązków państwa*, to należy zrobić wszystko, by ta zasada nie była tylko uroczystym zaklęciem, lecz realną siłą sprawczą, ograniczającą ryzyko zachorowania, niosącą ulgę w cierpieniu, sprzyjająca zdrowieniu, eliminującą bezradność i przywracającą nadzieję udanego życia.

Trzeba oddalić ignorancję zawartą w pesymistycznych i piętnujących stereotypach, skończyć z polityką niedostrzegania potrzeb osób doświadczających problemów zdrowia psychicznego, zreformować archaiczny i niewydolny system pomocy psychiatrycznej.

Trzeba respektować ludzkie oraz obywatelskie prawa chorujących psychicznie, chronić ich osobową godność. Usłyszeć, co mają do powiedzenia i czego oczekują. Oni i ich zatroskane rodziny.

Trzeba przywrócić rangę społeczną wysiłkowi pomagania w kryzysach zdrowia psychicznego, podjąć odpowiedzialność za równość udostępniania pomocy kompleksowej, dostosowanej do potrzeb, efektywnej i świadczonej w godziwych warunkach, które nikogo nie wykluczają, nie ranią i nie upokarzają. Dość rezygnacji, zaniechań i zaniedbań.

Chcemy to zrobić. Jest nas wielu. Tworzymy świadomy praw i obowiązków ruch obywatelski. Podjęliśmy wysiłek i jesteśmy zdeterminowani w osiągnięciu celu. Tym, którzy chcieliby nas nadal nie dostrzegać, przemilczeć, pominąć, mówimy stanowczo : non possumus!

Przygotowujemy Kongres Zdrowia Psychicznego, by powiedzieć to głośno i dobitnie. Mocnym i wspólnym głosem. By usłyszeli nas wszyscy.

Zmieniamy system ochrony zdrowia psychicznego, zmieniamy system lecznictwa psychiatrycznego w naszym kraju, w Polsce.

By nie zabijać nadziei, zachować godność, przywracać zdrowie.

Rada Programowa I Kongresu Zdrowia Psychicznego

* cytat z ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego Dz.U. z 2016r poz. 546